mga kwento ni samjuan, sino man, tungkol kanino man, kahit saan, kahit kailan, salamat walang anuman

Bihira ako ng mag- “Thank you” sa mga bus drivers ng sinasakyan kong bus kapag papunta o pauwi sa trabaho. Ayoko na kasing makadagdag sa pagod nila sa pagsagot ng “You’re welcome!” sa bawat pasaherong magte-thank you sa kanila. Biruin mo, halos 40 o 50 ang laman ng bus at kapag lahat yun ay isa-isang nag-thank you sa driver, eh goodluck naman sa kanya. Isa pa, Ayoko lang mag-”Thank you” Kapag hindi ko feel. Minsan badtrip din kasi yung driver. O.a. sa bagal magpatakbo ng bus. Minsan naman barubal kasi nakita nang pasakay ka, biglang aandar at isasara ang pinto. Bihira akong mag-”Thank you.” Promise. [Read more →]

Kahit pa nakatayo lang ako doon ng halos isang oras sa lilim at kumpleto pa with shades and bubble gum, eh medyo nalungkot pa din ako sa ginawa ko. Yung panoorin lang yung mga kuyang kargador na maglipat ng mga kahon ng damit mula sa isang 18-wheeler na container truck papunta s aisa pang 18-wheeler.

Akala ko nung una ayos lang yung gagawin ko. Kasi magbabantay lang naman ako sa kanila. Yun ang utos sa akin ng nakakataas na bosing kanina, ang bantayan ang mga kargador kasi baka daw magnakaw sila o kung anuman ang gawin. Ampangit lang sa pakiramdam nung wala kang nagagawang tulong sa kanila. Kahit na hindi ako ma-muscles ng todo, eh kaya ko namang magbuhay kahit papa’no.

Pero naisip ko din, hindi ko naman yun trabaho. Kapag umepal ako doon, magkakaroon ng injustice. Pauso ni Plato, kapag gumawa ka daw ng bagay bukod sa itinakdang bagay o gawain sa iyo ay magkakaroon ng injustice.

Trabaho nga naman nila yun. Doon sila binabayaran. Wala lang. Naawa lang din siguro ako sa kasama kong Hispanic na kamukha at kakatawan ni Hagrid ng Harry Potter series. Nagiging kamukha kasi siya ni Jabba the Hut mula sa star wars series kapag nagbubuhat siya ng mga malalaking karton. Pero malakas siya kahit mahigit 40 na siya. Halos 50 na ata. Ewan.

Buti mabilis silang natapos. Umiinit na din kasi ng todo ang araw at wala ng lasa ang bubblegum na nginunguya ko.

Heto ang aking mga pambato para sa Top Ten Emerging influential blogs project ni Ms Janet Toral

(in no particular order)

Filipino Voices- (a Collective Voice) –dahil idol ko sila at minsan sa buhay ko ay pinangarap ko ding maging astig na manunulat tungkol sa mga nagaganap sa lipunan ng bansang Pilipinas
http://www.filipinovoices.com/

Missing Carlo (ni Ate Micamyx)- blog na buhat sa pagmamahal ng ateng si Micamyx s akanyang kapatid na si Carlo. Awww
http://missingcarlo.filblogs.com/

Fritzified.com (ni Fritz Tentativa)- halo-halo. Mga adventures ni kabayang Fritz, angkanyang mga gimiks at pagkakawanggawa. Nakakaaliw ang kanyang mga larawang kinukunan.
http://fritzified.com/

Cinemabuzz (ni Coco Collantes) – heto ang isa sa mga blogs na binibisita ko kapag nasa opisina ako. Nakakaaliw dahil may mga mapupulot kang mga kung ano-ano tungkol sa iba’t ibang pelikula sa mundo
http://cinemabuzz.i.ph/

http://marroxas2010.blogspot.com/ (Kevin Ray Chua)- hindi ako hard-core Mar Roxas fan. Nakakaaliw lang yung dedeikasyo ni Mister Kevin sa kanyang blog at pagpi-pimp kay Mr Palengke. Panalo!

http://www.alifebe.com/ (Alan Lim)-akala ko pinoy siya, but no, hindi pala. Haha. Mukha kasing sa maynila lang kinunan yung ibang mga larawan sa blog niya. Ok na din. Basahin niyo minsan. Hindi naman naka Chinese character ang mg anakasulat doon. (Sori kuya, may naisip akong Pinay na contender mo. Hehe)

All Knowing Superboi (Superboi Sam)- Yun ang pangalan ng Pinay na ito na nakakatuwa at nakaka-inspire ang mga isinusulat. Puno ng mga pasaring sa pag-ibig at samundo ang kanyang blog kaya nakakaaliw basahin. Alam ko makulay siyang tao at lovable sa personal.

http://inherent-omniscience.blogspot.com/

Menthol-guy (Kevin) –Isa pang Kevin sa listahan ko. Yosi-boy daw siya gaya ng boss ko pero di naman siya nagyoyosi sa opisina kasi estudyante pa lang siya. Magaling sumulat ang batang ito na kilala din pala bilang utakgago.

http://menthol-guy.com/

http://holdencaulfieldisms.wordpress.com/ -napadpad ako sa blog niya dahil sa paggu-google ko kay Holden Caulfield. At poof! Astig siya magsulat. The blog speaks for its url.

http://www.sosickoftaxi.com/- mga kwentong taxi. Minsan nakakatawa. Minsan aliw lang, ganun. Sana meron ding sosickofbusses na blog. Haha

http://talamascaisms.blogspot.com/ (ni Talamasca)- Kupal siya. Puro mga Fuck, shit, watchamacallit, at iba pang mga slang sa kalye ng Amerika ang gamit niya. Naisip ko nga baka batang kano siya na na time-space warp somewhere sa Pinas kaya siya ganun. Pero anupaman, nakakaaliw naman yung kakupalan niya at mga panlalait niya. May punto naman din siya minsan. Ktnxbai!

(AP Photo/Jae C. Hong)

Unang round pa lang nagpakitang gilas na si kabayang Manny Pacquiao sa ring. Ambibilis ng mga suntok niya. Parang mga super upper-cut at jab combo sa Street Fighter o kaya sa Marvel versus Capcom. Tipong ganun. [Read more →]

Isang malaki at madaming pasasalamat kina kabayang Fritz, Ederic at Nina sa pagbabanggit sa blog ng inyong lingkod sa kanilang listahan ng mga nominadong blogs sa Top-10 emerging Influential blogs of 2008.

Bagama’t pakiramdam ko ay sa emerging na category pa lang magsu-swak ang blog na ito (dahil hindi naman ganoon kaimpluwensiya si Samjuan, hehe) ay lubos ang pasasalamat ko sa kanilang mga naniwala. Salamat din sa iyo na padalaw-dalaw at pabasa-basa dito.

Padayon!

Nang masira yung sinasakyan kong tren sa subway kaninang pauwi ako, hindi ko inaasahang magpapanic ang karamihan sa mga tao katulad ng OA na pagpa-panic nila sa mga pelikula. Yung mga tipong “OHHMAYHGHAAAD!!!” “WHAT THE HELL?!” “WHAT THE…(insert word)”

Well, hindi naman OA na OA na tipong may stampede. Parang may mild panic lang. Na-OA-yan ako dahil kagagaling ko lang mula sa pagkakahimbing nang mag-ingay ang mga reklamador na kasabay ko sa tren (kano, kana, mexi-kano, afri-kano, filipino-emeri-kano, intsikano, lahat na!) pagkatapos nila magrinig yung announcement ng operator na sira daw ang tren at wala daw munang tren na darating. [Read more →]

Ngalay ang mga daliri ko kahapon kakatype sa opisina ng mga pinataype ng bosing ko. Mantakin mong magpa-type ng mga pangalan at address mula sa kay-liit na mga fonts. Tipong size 8 yata yun tapos apat na columns sa isang page. Buti na lang at pag-uwi ko ay nakapaglaba na ang kapatid ko. Hindi lang yun, nakapag-luto na din siya at hindi lang basta kanin at ulam ang niluto niya. Pinagluto niya ako ng sinampalukang manok. [Read more →]

Basta kumakain, basta may suweldo, sige na nga lang, kaysa wala.

Ang blog post na ito ay kaugnay ng nauna kong entry na pinamagatang “Mag-imagine muna tayo” tungkol sa sinabi ng isang Arabo sa mga Pinoy. Naalala ko kasi ang mga komento ni kabayang tagabukid, poging payatot at bisita. Magaganda nag kanilang mga puntong sinabi patungkol sa appreciation ng mga ibang lahi sa mga PInoy. Ayon sa kanila, hanggang appreciation lang naman daw talaga at hanggang dun na lang. Ang nangyayari madalas, underpaid pa din ang maraming mga manggagawang Pinoy sa ibang bansa at madalas ay naabuso pa.

Kaugnay nito, naisip ko lang na baka may kinalaman ito sa kaugaliang Pinoy na madaling maging komportable. [Read more →]