tit for tat

Madalas natatakot ako kapag nagagawan ko agad ng paraan yung mga bagay-bagay. Yung tipong naiisipan mo ng solusyon yung problema na sa una eh akala mo mahirap. Yung tipong madalas puro saya at sarap ang nararanasan mo. Nakakatakot kasi malakas pa din yung paniniwala ko equivalent exchange sa buhay at sa universe na ginagalawan natin.

Quid pro quo.

Tipong kapag masyado kang masaya, maghanda ka na kasi tiyak na may susunod agad na matinding dagok ng kalungkutan sa’yo.

Lahat ng bagay na makukuha mo ay may karampatang kapalit.

Sabi sa batas ng alchemy an sinusunod noong unang panahon, to obtain something, something of equal value must be lost. Ganun ba talaga yun? Kailangan lagi may equal value na katapat?

Bakit minsan, kahit kayod ka na nga kayod ng todo eh wala pa din nangyayari sa buhay mo? Bakit may mga taong, halos magpakahirap na buong maghapo’t magdamag kumita lang ng pera, pero nauuwi lang sa wala ang pagod? Namamatay lang sila na mahirap pa din. Sadya nga kayang dapat maghirap ka muna bago ka masarapan?

Palagi kong iniisp na sana dumapo sa akin ang hirap, yung tipong sana naman makaranas ako ng OA na pang-aapi tulad ng sa telenovelas, yung pasasabugin yung bahay niyo, mapapadala ka sa malayong lugar tas aapihin yung pamilya mo, yung aalisin sa’yo ang lahat ng meron ka, para mas ma-motivate ako sa buhay, dahil iniisp ko na sahuli, darating din ang sarap. Mas mahirap, mas masarap.

Eh paano kung hindi mo nakayanan ang hirpa at bumitaw ka sa kalagitnaan? Eh di wala kang sarap? Ganun ba yun? Asa’n ang equivalent exhange?

Halimbawa sa singing contest, pare-pareho kayong nagbigay ng isandaang porsyento ng effort ninyo para sa performance, pero meron talagang pinanganak na mas talentado, at siya ang makakakuha ng premyo. So ano na lang mangyayari sa’yo? nag-effort ka din naman diba? Di ka nga lang kasing talentado. Hindi equivalent. Unfair talaga nag mundo, ang mga lipunan na binuo ng tao.

Kanina naisip ko lang, parang kay simple simple nito naguguluhan pa ako. Sa simula’t sapul, iba iba na ang mga tao. Diversed. Iba’t-ibang katangian, iba’t ibang kakayahan. Kaya malamang iba’t iba din ang kalalabasan ng kapalaran ng buhay ng bawat tao depende sa kanyang mga kakayahan, katangian o karanasan. Hindi maaring maging pantay lahat. Hindi maaring laging may equivalent na kapalit. May mga bagay na nawawala na lang sa’yo na hindi na mapapalitan. Kung mapalitan man, hinding hindi na katulad noong dati. Mahabang usapin ‘to, alam ko. Bangag lang ako ngayong linggo ng madaling araw dito.

Kanina humihiling lang ako ng mas maraming mga pagsubok baka sakali mas umokey ang lalagayan ng buhay namin dito. Ewan ko. Nagpapaka-hangal na naman ako.