Brownout nang gisingin ako ng kapatid kong babae isang umaga. Medyo nag-panic kami kasi pareho kaming late nagising. Madilim. Mas madilim kaysa sa mga nakaraang araw ang 6:30 na iyon. Kulay gray ang ulap na makapal, mapula-pula pa nga ng konti. Parang yung kulay ng ulap kapag may nagbabadyang malakas na ulan na naipon nang matagal, ganun. Tapos adik lang sa pag-ihip yung hangin sa labas. Parang nag li-limbo rock lang yung mga maninipis na puno at shrubs sa labas. At siyempre, nagliliparan ang mga dahong mahuhulog pa lang sana sa kani-kanilang mga puno. May bagyo ata. Nagdalawang isip kami kung papasok pa kami. Ako sa trabaho, siya sa iskwelahan.
Pagkatapos ng ilang segundong pag-iisip, napagtanto kong kailangan kong pumasok. Ano ba naman kung bagyuhin ako. Sayang ang dollars. Bahala na. So nag-ayos ako, kumain ng saging at lumabas papunta sa bus station, 10 minutes walk away sa tinitirhan namin. At paglabas ko, nalaman kong hindi pala bagyo ang dahilan ng madilim na kalangitan. May sunog na naman pala sa may amin. Forest fires. Pagkasunog ng mga tuyong damo na kumalat sa may malapit sa freeway at sa mga karatig na bayan.
Masakit sa mata yung hangin. Alam mo yung feeling kapag naghihiwa ka ng malaking sibuyas na kulay pula, ganun, nakakaluha. At ang amoy, manunuot hindi lang sa ilong mo kundi pati sa damit mo. Para ka tuloy pinausukang tinapa. Yun nga lang, di ka amoy yummy na nakakagutom. Amoy usok ka ng siga. Amoy sunog!
Kung sa malaking area sa may amin ay balot ng madilim na ulap at kadiliman, sa may train station naman papunta sa trabaho, super sunny bright and clear ang sky. Tanaw mo sa malayo yung namuong maitim na ulap sa may area ng sunog. Grabe lang. Kung sakaling di ako pumasok at idinahilan ang bagyo at ang malakas na hangin, malamang di ako paniwalaan ng mga bossy bosses ko. Eh napaka-normal ng kalagayan ng panahon sa area ng opisina. Namfuchang amerika to.
Oh well, hindi naman totoong green lahat ng damo dito sa bansang ‘to. Mas madami akong nakikitang brown na damo. Nasusunog na nga eh. Green pastures where art thou? Kailangan ko na bang gumawa ng paraan at lumipat sa New Zealand? Haha. Hinde, mas madamo at mas green pa din sa Pinas. Oo, mas green sa Pinas, hindi nga lang napapansin kasi madalas tinatabunan ng semento at putik yung mga berdeng damo sa Pinas. So goodluck sa paghahanap ng green pastures, mga kabayan. Pagpalain nawa tayo.
marami ngang berde dito sa pinas. . hindi masyadong napapansin. . ang napapansin lang ung utak na berde:D
tsaka dito buhay ang pagkabarde. . kaso pinapatay din. .
d2 sa saudi marami ring berde…..mga berdeng dugo…pugad nga nila itong saudi arabia…..dami n huhuli d2 n mga berdeng dugo
kidding aside, alang green pasture nasa tao lng kng paano nga nila pag iigihan kinabukasan nila
Gusto ko yung punto mo kabayan. Ang green pasture eh kaw din ang magpipinta. Kaw ang magtatanim ngmga berdeng bagay at kaw din ang magpaplago. Tama ka!
Kasama na sa kulay ng utak Pinoya ng berde. hehe.
ang green(er) pasture, nandun palagi sa kabilang bakod.
tama ka nog2. maraming dugong berde sa saudi, tsaka fuschia and fink.
pero pinas pa rin ako. dun me selebrasyon ng berde. like december. berde ni Jesus. corny ko no?
Bwahaha benta sa’kin yung berde ni Jesus. hapiberde to yah! So slang kabayan!
corny tlaga.hehheh,peace.oo masa d2 s pinas pagpasko.
Shempre walang katulad pasko diyan sa Pinas!
cryptic.
totoo naman, the grass is not always greener on the other side (of the world). mashado lang natatabunan ng kadumihan ng pinas ang grass dito kaya people tend to explore sa ibang bakod.
sad reality.
Kulang kasi sa opportunities at napaka-cheap ng labor sa’tin. Grabe lang