STFU! Tang Ina! Ke aga-aga kung makapag-utos ka kala mo super bosing ka. May pa “YOU! YOU DO THIS! YOU DO THAT!” ka pa diyan. Trabaho mo yan eh! Mukha nito. Kalat mo papaayos mo sa’kin. Ang laki-laki mong bakulaw utusero ka. Isa pa, ke aga-aga eh yosi ka ng yosi sa loob ng opisina. Pasalamat ka walang smoke alarm dito, kundi noon ka pa naging sanhi ng emergency. Pucha! Kung gusto mong mamatay ng maaga at magpaliit ng etits, eh magsolo ka sa isang kwartong sarado na ikaw lang angmakakalanghap ng usok mo! Gets? Nampucha. Palagi kang nagmamagaling hindi mo alam na ang second hand smoke eh mas delikado pa sa amoy ng putok mo?! Takteng yan.
Whew. Ayan, ok na ako. Yun sana yung speech k okay hindi-naman-boss-pero-bossy na pinsan ni boss nang utus-utusan na naman niya ako kaninang umaga. Pero shempre, di natuloy ang speech ko. Hanggang sa utak ko na lang siya. Paano ba naman , naisip ko na hindi ako pwedeng mag-inarte. Bawal pa magreklamo, bawal magmalaki. Cannot be akong mawalan ng trabaho. Takteng yan. Di kasi ako basta basta makakahanap ulit ngtrabaho. Una, dahil sa mga lintek na kapapelan na yan. Pangalawa, dahil sa recession at walang humpay na labor lay-offs dito, kung saan libo-libo-libong mga tao ang nawawalan ng trabaho araw-araw. Kaya naman kahit gaano ka na nanggagalaiti sa bosing mo, tiis lang. Kailangan ng pera at ipon eh. Pero looooooooooord hanggang kelan ako magtitiis dito? Gusto ko din naming mag masters, o kaya maging PR agent, o kaya taga-picture o kaya teacher o kaya maging parte ng creative team sa advertising firm, o kaya maging parte ng production tema ng mga pelikula at teleserye, o kaya artista, o kaya boldstar, o kaya singer, o kaya don. Haha. Joke lang yung mga pangarap na artista okey? Noon ko pa yun ginive-up.
Tiyaga tiyaga lang tayo. May awa din ang Diyos, though talagang nakakatakot kasi hanggang next year ata eh forecasted na meron pa ding recession. Sana lang magbago ang ihip ng hangin after ng US Elections.
Naku. Sana talaga kabayan! (cross pingers)
Kaya mo yan
Salamat!
s kinahaharap n krisis ng bawat bansa mahirap talagang mag inarte s trabaho.alam ntin n kaya nating humanap ng iba pero dahil nga s ibang takbo ng kalakal.tyaga lng igan at pasasaan b at makakaalpas din tayong mga manggagawa s ibang bansa.
pero ung isa mong pangarap n maging bold star…sige at madali kita jan madami k kaagad matutulungan hhehehee
gud luck
Haha. Sana nga may pumatos sa akin kabayan!
marami rin akong gustong gawin
pero no choice
kailangan talaga tayong magtiis
sa tamang oras
makakabili ako ng vendo machine
hahahahaha
Oo, makakabili ka din ng vendo machine kabayan!
ibagsak ang mga imperyalistang amerikano (o maka-amerikano [p amerikanisado, alinman, basta't imperyalista]).
Ibagsak!
ay! the anger. haha.
i like this post.
tanginanyakasingyahufhsangmabahosiya!
Ayan ok na’ko.
Hehe.
Sana ok ka din
You!!! YOU!!
Wala lang.
Anyway, anyway. Ang hirap nga talagang magkapapel diyan, pero maswerte ka pa dahil hindi ka pa nalalay-off hanggang ngayon. Ang ate ko nga, binawasan ng sweldo eh. Sad.
Hindi naman lahat ng pangarap natutupad. Badtrip.
Yun nga. laking pasasalamat ko at may trabaho pa din ako kahit papaano.
hay buhay. hehe
balita ko may balak din naman daw si Obama na gawing legal ung ibang pinoy dito like you na medyo kailangan pa ausin ang papel, may nabasa ako sa dyaryo na pagbabayarin lang daw kayo ng fine, mag take ng english language proficiency (which parang di na kailangan) tapos pwede ng pumila para maging legal. i hope magawan to ng aksyon.. malay mo maging ok na ung papel mo kuya sam.
nakakatakot pre yung speech mo kung tototohanin mo. haha. haaay. basta tyaga tyaga lang at pasasaan ba at malalampasan din lahat ng yan.