Pagmulat ko mula sa masarap na pagkakahimbing sa tren ay kinabahan ako ng todo. Pa’no ba naman paggising ko, nalito ako kung saan ba ako papunta. Sa papunta sa opisina o pauwi sa bahay?
Sa panaginip ko kasi, pauwi na yata ako, so dapat sa dulong istasyon ako bababa, pero nang mahimasmasan ako, umaga pa lang pala at papasok pa lang ako sa opisina. Wala naman kasing pagkakaiba yung itsura ng nakikita mo sa tren sa ilalim ng lupa kapag papunta ka ng opisina o kaya pauwi ka sa bahay. Madilim. Ganun palagi. So nalito naman ang ako kanina. Mabuti na lang 3 stations away pa ako sa bababaan ko nang magising ako kanina sa aking pagkakahimbing habang tumutugtog ang soundtrack ng Lion King Broadway Musical sa aking tenga.
Iba na ang epekto sa akin ng araw-araw na pagsakay ng tren sa ilalim ng lupa. Distorted ang oras. Anytime pwede kang malibing doon kapag lumindol o nagka-sakuna. (Wag naman sana)
So ayun, nakababa naman ako sa tamang istasyon, pero wag ka, may higanteng Amerikanong tumapak sa may likod na parte ng sapatos ko sa kanang paa. Naman! Natanggal ang sapatos ko. Buti na lang madali siya isuot. Di ko na din pinatulan si manong kano kasi naman higante siya. Isa pa, nagmamadali na ako kanina. Isa na namang joketime na umagang hatid sa akin ng tadhana. Happy Sabado sa Pinas!
0 Response to “viernes”