Bakit ba kasi ang universal language daw sa mundo eh love. Di mo naman yun magagamit sa sitwasyong nakakausap ka ng koreano na umoorder sa inyo na anlabo-labo-labooong kausap. Alangan namang sabihan ko siya ng saranghe (I love you). Asa naman kung kakausapin niya ako ng matino.
Napagtanto ko kanina pagkatapos ng tumataginting na halos 30 minutes naming usapan ni ateng Koreana na dahil sa hindi pagkakaintindihan, magulo at madaming gera sa mundo. Bulbullish na gulo.
Kakapanalo pa lang ni dating US Senator Barack Obama bilang Presidente nang bansang ito nang bigalang may magtanong sa akin ng: “Bakit ba ang mga Pinoy eh sobrang excited at tuwang-tuwa sa pagkapanalo ni Obama?” Oo nga naman. Bakit ba parang mas malapit pa sa Amerika ang mga Pinoy kesa sa madaming mga kano? Muntik ko na siyang tanungin kung yun bang naobserbahan niyang pagka-excited at pagkatuwa ng mag Pinoy sa pagkapanalo ni Obama eh tulad ng pagka-updated nila sa mga TV series na gawa ng Amerika, pero hindi ko na siya tinanong.
Continue reading ‘Ooohbama! (Congrats sa bagong pangulo ng Amerika-Barack Obama)’
Mahigit isang taon na din ang nakalipas nang mapagtanto namin ng kaibigan kong si Niga na simula sa puntong lumabas na kami sa unibersidad, eh back to zero na ang labanan.
Kung noon eh presidente kami ng mga organizations namin, namumuno sa student council at sa klase at animo’y nasa taas kami ng food chain noong senior years sa college, pagka-graduate, balik ulit kami sa ibaba. Pahirapang humanap ng trabaho, bagong pakikisama, panibagong paggapang paakyat sa hagdan ng panibagong palapag ng pakikipagsapalaran. Back to zero.
Isang taon at isang araw na ang nakalipas mula nang lumapag ako dito. Tandang tanda ko pa noon kung gaano kalutang ang isipan ko at damdamin- ikaw na pumuntang Amerika na dala ang isang maletang may pang isang linggong set ng damit, isang sapatos, isang libro at planner kahit na alam mong wala kayong malinaw na plano ng tatay mo kung paano nga ba kayo mabubuhay at magsisimula sa bansang wala naman kayong kamag-anak, walang kaibigan, walang siguradong matitirhan, walang mapapasukang trabaho, walang back-up na pera, at walang matinong kapapelan. Back to zero.
SamComments