The American Dream

Sa gitna ng mabundok at mabatong lugar may patag na lupa, mga kasing lawak ng isang kwartong pang-sampuan, na napapalibutan ng mga bakal na bakod (yung parang mga pa-diamond ang hugis ng mga butas na dikit-dikit) ang pinagkukumpulan ng madaming mga tao. Kasama ako at ang pamilya ko sa kumpol ng mga tao sa loob. Madaming mga pagkain, sigurado ako doon, bagama’t madilim dahil tanging liwanag lang ng bilog na buwan ang ilaw na dumadampi sa kadiliman, kita ko pa din ang mga nakahaing pagkain. Parang may pista. Sa kalagitnaan ng kaguluhan bigla akong kinabahan. Nawawala ang aso ko. Alam ko sa sarili ko na kailangan ko siyang hanapin kundi ay di matatahimik ang kalooban ko.

Nang buksan ko ang lock ng bakal na bakod, biglang napahinto yung mundo ng mgatao sa loob. Nang humakbang ako palabas, narinig ko ang sabay-sabay nilang paghinga ng malalim. Para silang choir na nagsasabing kasalanan ang ginawa ko. Bumaba ako sa mabatong lugar. Kinapa ko yung magkabilang bulsa ko, meron akong dalawang 45 na baril. Sa mga sandaling iyon parang nakatigil lang ang gabi. Tahimik na pinagmamasdan ako habang pinagmamasdan ko ang paligid. Maging ang hangin ay parang takot bumulong kung nakita ba niya yung aso na hinahanap ko hindi. Ilang minuto din akong nakatayo nang tuwid sa batuhan habang nagmamasid sa paligid. Ilang minuto din akong nakiramdam sa maingat na paghinga ng lupa, sa pagkaway ng mga munting damo sa batuhan, at sa pagkurap ng mga bituwin sa itaas. Ilang saglit pa, may paggalaw na bumulabog ng sagradong katahimikan ng gabi. Base sa kabog na naramdaman ko sa dibdib ko, sigurado akong yun yung aso ko na hinahanap ko. Dagli akong bumaba sa may batuhan para sundan siya. Mabilis, mailap yung asong hinahabol ko.

Pakiramdam ko noon isa akong hangin na kayang suungin ang anumang batuhan nang pigilan ako ng pagtawa ng anino na biglang lumitaw sa harapan ko. Sa gulat ko, napabunot ako ng mga baril.

Mula sa kinatatayuan ko, dahan-dahang lumitaw mula sa kadiliman ang imahe ng matanda na hawig ng pinagsamang Freddy Kreuger at Uncle Sam. Dahan dahan siyang lumakad papalapit sa akin hanggang sa maliwanagan siya ng buwan. Mula sa likod niya, inabot niya yung shotgun niya tapos tinutok sa akin. Nagsalita siya ng Espanyol. Espanyol angsinasabi niya pero naiintindihan ko siya.

TInutukan ko siya ng dalawang baril. Para kaming nasa duelo pero sa batuhan. Dahan dahan,naglalakad ako papaikot sa kanya habang nakatutok ang baril ko sa kanya. Kinausap ko din siya sa Espanyol. Espanyol ang salita namin pero Pinoy ako mag-isip nun. Sadyang Espanyol lang yung salitang lumalabas sa bibig ko.

Madami kaming mga salitang binato sa isa’t-isa. Masyadong mabilis ang mga pangyayari. Masyado siyang madaming sinasabi. Nang tumawa siya ng malakas, nabulabog ang hangin at hinipan kami. Nakatutok pa din yung baril ko sa kanya.

Di nagtagal, may mga yabag na pababa mula sa batuhan. Sa tabi ko, tumayo ang tatay ko, nanay ko at kapatid ko. Yung tatay ko, matanda na, nakasalamin. Yung kapatid ko, iba na ang itsura. Naka todo porma.Yung nanay ko, naka apple-cut na buhok. Blonde. Lahat sila nag i-English. At kelan pa naging Inglisero ang pamilya ko? Anak ng teteng. Nakatutok pa din yung mga baril ko sa matandang kamukha ni Freddy Kreuger at Uncle Sam. Nag-eespanyol pa din siya. Hiniritan ko siya ng Espanyol.

Nag e-Espanyulan kami ng kalaban ko nang biglang nagsalita yung kapatid ko. Yung boses niyang pang-kana na maartey na may twang. Tapos napatigil ako at biglang hindi ko na naiintindihan yung sinasabi ni manong Kreuger-Uncle Sam sa harap ko. TUmawa siya. Sabi ko sa kapatid ko, ilabas niya yung English-Spanish Dictionary ko. Pagkalapag niya ng dictionary sa bato, para akong tangang naghanap ng mga tamang salitang ipupukol sa matandang may nakatutok na baril sa akin. Tinutukan ko ulit siya ng baril. Nag-espanyol ako ulit. Nagising na ako.

****

Panaginip ko yan mga tatlong buwan bago kami mapadpad dito sa bansang ‘to. Wala. Wala akong ideya noon na mapapadpad kami dito. Hindi planado. As inpoof! Ay! Andito na kami? Haha. Ganun.

Minsan sa buhay ko kinamuhian ko ang pagtulog dahil sa kung ano-anong mga napapanaginipan ko. Nandiyang may binabaril sa harap ko, may mga higantengahas, may bombahan, mga eroplanong bumabagsak, gumuguhong minahan, post world war, murder, at madami pang mga di kaaya-ayang mga pangitain.

Naliwanagan lang ako ng bahagya sa panaginip kong ito nung mapadpad kami dito- Uncle Sam, ang naglipanang mga MexiKano, Mga Espanyol na salita sa maraming lugar. Awa naman ngkalawakan wala pang matandang hukluban ang tumututok sakin ng baril. Madami pa din akong hindi na-gets sa panaginip ko na yun. Ang alam ko lang, patungkol yun sa Tate.

Sa katotohanan wala akong aso. Hindi ako mahilig sa aso. Di nila ako masyadong gusto. Sa panaginip na ito, meron akong aso at malinaw sa utak ko kung ano ang itsura niya. Parang hawig niya si Scooby Doo na may lahi ni Lassie. Oo, magulo, pero ganun talaga yung itsura niya, pramis.

Anywas, feeling ko yan ang unang senyales sa akin ngtadhana na mapapadpad ako dito eh.