Empathy 101

Kaninang umaga sa bus, naudlot ang pagpipilit kong itulog ang mga kung ano-anong anik anik sa isipan ko ng marinig ko ang malakas na boses ng lalakeng kabayannatin na nakaupo sa may bandang likuran ko.

Meron siyang kausap sa telepono.

Lalake sa telepono: (humihingal) kung alam mo lang… sana diba makita mo naman minsan yung lengths na ginagawa ko at gagawin para sa iyo. (pause) di ako nanunmbat ah. Gusto ko lang malaman mo just in case di ka aware. Di ako nanunumbat kasi di ko naman sinasabing gawin mo din yung mga yun sa akin. Ayokong mag-expect ng anuman, kaya wag mong isiping nanunumbat ako ok? Sana lang minsan eh masubukan mo maging ako. Try mo lang. (pause) Tawagan mo na lang ako paggising mo. (pause) Mahal na mahal kita.

At siyempre di ko naman napigilang making diba? Sori na daw. Naka-voicemail pala yung kausap niya. Inlab lang si kuya. Pumikit na lang ako ulit at napangiti.

2 Responses to “Empathy 101”


Leave a Reply