Kasabay ng pag-utot ko kagabi ay yung pag ratatatatat ng armalite sa kanto. Pagkaraan ng mga dalawang minuto (na parang dalawnag segundo lang naman talaga) napuno agad ng ingay ng sirena ng mga pulis at elisi ng helicopter ang kwarto ko. Nagsuot ako ng sando at nagkumot sa takot na baka mapuruhan ako ng mga ligaw na american bullets. Di pa ako nasanay. Ilang buwan na din mula nang nakalipat kami dito sxa bagong apartment kung saan yung kwarto ko ay katabi mismo ng kalsada.
Tuwing gabi, bago matulog, pagkatapos ko magdasal at mag-isip kung paano ulit makakaraos kinabukasan at kung paano maayus ang mga buhay namin dito, palagi na lang akong may naririnig na goodbye mula sa mga putok ng baril sa paligid. Nampucha. Napaka peaceful ng side na ito ng Tate.
********
Noong nakaraang linggo, sa sobrang pagod ata, nung nagising ako mula sa pagkakahimbing ko sa byahe sa tren eh nalito ako at tinanong ang sarili kung pauwi ba ako o papasok muli ng trabaho. Pauwi pa lang ako noon.
0 Response to “pagod”