Hinampas niya ng hinampas ng binabasa niyang libro yung hita ko. Gumising daw ako. Andami ko daw potensiyal. Mag-aral daw ako. Wag daw puro trabaho para sa pamilya. Gumawa naman daw ako ng mga bagay para sa saril ko. Ano daw mangyayari kapag matanda na ako at pagod na at wala nang lakas para gawin ang mga bagay para sa akin? Sayang daw. Sayang (with matching pailing-iling pa ng ulo si ate).
Parang nile-lecturan na naman niya ako gaya nung pangungumbinsii niya sa akin noon na sumali sa pyramiding nila. Matagal na din pala yun. Tumaba daw siya kakamaneho ng kotse. Kaya daw ngayn, nagba-bus na siya ulit para daw may exercise. Kaya heto, muling nagkrus ang aming mga landas sa bus stop kung saan kami unang nagkita. Continue reading ‘Lady S we meet again’
Naninibago. Nag-aadjust pa din ang mata sa madilim na kapaligiran. Eto na ba yun? Amerika na ‘to? Bakit andilim? Tinetext ko ng tinetext ang kaibigan kong si Nene sa Pinas. “D2 na kmi. Ampangit d2.” Ampanget naman kasi talaga ng unang impression ko. Yung airport na binabaan naming eh mas maganda pa yung sa NAIA. Then, puro mababa ang mga buildings. Mga tindahan halos puro isang palapag lang. Mayaman talaga ang Amerika. Madami pa silang lupa at mga bakanteng lupa na pwedeng pagtayuan ng mga kabahayan. Di gaya sa Pinas at sa mga karatig bansa nito sa Asya na pataasan ng palapag ang labanan ng mga gusali para magamit ng husto ang mga kakapirangggot na lupang natitira para magtamnan ng mga ari-arian.
Gaya ng inaasahan ko, puro mga paying Amerika ang una naming natamo mula sa mga malalayong kamag-anak na sumundo sa amin sa airport. Alam mo yun, yung tipo ng pag-uusap na mararamdaman mong sila yung tama at may authority kasi sila yung mas nauna at mas matagal na ditto sa Amerika. Tapos siyempre, todo benta sila sa bansang ito. Todo kwento ng mga matatanggap na benefits, ng mga maaring marating lalo na ng isang college graduate daw na tulad ko, kung papaano daw kami makakakuha ng trabaho, etcetera etcetera. Maswerte daw kami kasi buong pamilya (well, halos. Si inay ay nasa gitnang silangan pa din nagtatrabaho) eh nakatuntong na ng Amerika. Muli nilang inulit sa amin kung gaano daw kadaming mga tao ang naghahangad na makarating sa bansang ito, mga tipong nagsasangla pa ng mag ari-arian para lang maaprubahan ng consul ang visa, pero hindi nagtatagumpay. Napakaswerte daw naming, Kasi sila, may naiwan pa daw silang anak sa Pinas. Mabilis akong inaantok, Medyo hilo pa din ako di dahil sa byahe, kundi sa sitwasyon at sa katotohanan na kami ay nasa ibang bansa na, may tig-iisang maleta, at may baon na pag-asa para sa mas ayos at maliwanag na kinabukasan. Continue reading ‘Unang isang oras sa Estados Unidos’
Nabulabog ang papahimbing ko nang tulog kagabi dahil sa tawag ng Tito ko mula sa Pinas. Isang malakas na “ANO?” ang gumising sa akin mula sa tatay ko. Aba siyempre napa-:ANO?” din ako sa isip ko. Base sa naulinigan ko at sa mga sumunod na kwento ni itay, naggantso daw sina Tito at Lola sa Pinas. May nagtext daw sa kainla na may bagong roaming number na ang tatay ko at paulit-ulit daw nagpa-load ng 500. Naka tatlong libo daw silang load sa hinayufak na mapagpanggap na texter. Hirap nga naman ng buhay sa Pinas oh.
Continue reading ‘Ipot’
May nabasa ako dati na effective daw ang pakikinig ng classical music sa pagdedevelop ng utak ng mga bata. Dahil siguro sa nakaka-relax na epekto nito at sa mga imaheng posibleng binubuo ng musika, mas napapabilis ang paghasa at paglago ng kaisipan ng mga bata.
Nitong nakaraan, nawiwili din ako sa pakikinig sa mga classical pieces nina beethoven, chopin, debussy, vivaldi at von suppe. Pakiramdam ko umeepekto pa din naman siya sa akin. Alam kong developing pa din naman ang utak ko. Isa pa, madalas isip bata pa din ako kaya tiyak may impact pa din ang classical music sa akin. Masarap kaya. Tamang nakaka-relax na trip sa byahe sa tren ilalim ng lupa at sa bus araw-araw. Continue reading ‘leichte kavallerie’
Siyempre mabigat pa din yung mga paa ko noon. Parang may magnet ang lupang Pinas na ayaw akong pakawalan.
Nag-aya ang tatay na mamili ng mga sapatos sa Gateway sa Cubao. Sabi ko wag na ayus pa yung chucks ko. Mapilit siya. Minsan lang daw kami bumili ng orig na sapatos kaya wag na ako mag-inarte. Kumuha ako ng Adidas Stan Smith na sneakers. Yung tatay ko naman nakakuha ng Lacoste na sapatos.
Continue reading ‘noong araw bago lumipad papuntang tate’
Namimiss ko yung tunog ng mga patak ng ulan sa bubong noong bata pa ako sa prubinsiya namin sa Nueva Ecija. Nakaka-relax kasi. Gustong gusto ko yun kapag tanghali o kaya gabi tapos nakabalot ako ngkumot taps nakadantay yung mga paa ko sa kulay asul ko na unan na my pundang yari sa kulambo. Mmmmsarap! Yun ang perfect eksena ko ng relaxation noon.
Continue reading ‘hiwaga ng panahon, akbay ng ambon’
Bata pa lang ako, batas na sa pamilya ang kumain ng sabay-sabay sa hapag. Walang antok antok. Hindi isyu kung busog ka pa o masakit ang tiyan, najejebs o nasusuka. Basta ang utos ng hari, kapag oras na ng kainan, dapat kang kumain sa ayaw at sa gusto mo.
“Igalang mo ang pagkain.” Bukambibig ni Itay sa akin noong maliit pa ako.
Siyempre hinding hindi ko malilimutan kung paano niya ipinapaliwanag na ang bawat butil ng bigas na sinasayang ko ay katumbas ng pawis ng mga magsasakang nagpakahirap para may makain kami. Hindi din siya nagkulang sa pagpapaalala kung gaano kami kasuwerte at may kinakain kami kumpara sa napakaraming mga batang walang makain sa lansangan. Continue reading ‘Pagkain sa tamang oras’
May nakapagsabi sa akin na sadyang masarap daw at nakakatulong sa pagjebs ang yosi. Tamang shit releaser ba. Di ako nagyoyosi pero parang natutukso akong subukan ito lalo na ngayong parang nagsisitigasan ang mga shits na dumadating sa buhay.
Pero siyempre napaisip ako. Cool pa ba magyosi sa panahong ito? Naalala ko naman ang mahina kong baga. Never naman ako nagka-hika pero alam ko noong bata ako halos di ako makahinga. May tb ata ako noon.
Sa kabilang banda, kung noong mga 50’s or 60’s siguro ako nabuhay at nauso angyosi, eh baka mapa-yosi din ako. Ang cool lang kasi sa mag larawan ng yosi o pag nagyoyosi ka.
Yung mga mahihiilg sa sining at mga pala-sining na kilala ko (patay at buhay) eh pala-yosi. Di ko sinasabing may kunek yun sa mga obra nila at disposisyon sa buhay ah. Baka lang nakakatulong din ang yosi para mapabilis ang pag-aalis ng shits sa buhay nila?
Well, kakaisip ko, naisip kong hindi na din ok ang mag-yosi these days. Bakit kamo? Continue reading ‘Yosi Break’
Ilang buwan din bago ako unang makalanghap ng di na gaanong fresh na simoy ng hangin sa daigdig noong Miyerkules, taon ng tiger para sa mga intsik, sa buwan ng pagdiriwang ng kaarawan ng pambansang bayani, ay tinangka ng aking ina na ipalaglag ako. yan ay base naman sa kwento sa akin ni mamang, yung lola ko (nanay ng tatay ko) na nag-alaga sa akin mula pagkapanganak hanggang sa lumaki na ako at natuto akong sagutin siya at saktan ang kanyang damdamin.
Panganay kasi ako. di lang sa aming magkakapatid, kundi panganay na apong lalaki din sa linya ng lahi ng tatay ko. Nabuo ako sa pagjujug ng sundalo kong ama at ng nars kong ina na ngakaligawan at nagkagustuhan dahil sa pambubuyo ni Tito M na asawa ng ate ng nanay ko. Sundalo si Tito M at magiging isa sa mga mahahalagang tao na tutulong sa amin sa hinaharap.
Anyways, sa tulong ni Aling Marietta, yung sikat na midwife noon sa prubinsiya namin, nailuwal ako mula sa sinapupunan ng aking ina sa bahay nina Mamang at noon ay buhay pang si Dadi (tatay ng tatay ko). Sa kaluma-lumaan kong photo album sa prubinsya makikita ang aking unang mga larawan. Maitim lahat, mukhang malusog naman, at nakahiga sa papag na nilatagan ng makapal na kumot na may tatak na AFP sa may bandang itaas. Continue reading ‘Back to square Juan’
(kung sakali mang may mapadaang shooting star at kung sakalaing makapag blog-hop dito sa aking pahina ang panginoon ng snag-kalawakan) Continue reading ‘Eto ang wish ko tonight’
Published on
November 14, 2009 in
kabataan.
Mahapdi pa din yung kurot ni Ms Punzalan sa singit ko noong tanghaling yun. Dalawang araw na yata ang nakakalipas mula ng inatake ng mga mala-sipit na daliri niya yung makinis kong singit dahil nag-panic at nagtilian yung mga batang babae nung pumasok ako at umihi sa cr nila. Nasa Preparatory school ako nito. Di ko naman talaga alam na hiwalay ang cr ng lalake at babae dahil sa bahay namin noon eh iisa lang naman ang banyo. Yun ang isa sa mga mahahalagang aral na natutunan ko noong Prep. Sa pagkakatanda ko eh nagpasa yung kurot ni teacher pero di ko na iyon sinabi sa mga magulang ko.
Noong tanghaling iyon, habang nagfa-flashback sa utak ko yung mga kantang inaral namin for the day (yung it’s I, it’s I, It’s I who build community, yung mga baa baa black sheep at iba pang mga kantang pambata) at nangingibabaw yung kirot sa aking singit, tahimik kong hinihintay yung military jeep na susundo sa akin pauwi. Continue reading ‘Prep lessons’
Alas tres ng madaling araw, Bandang kanluran ng America. Kagigising ko lang mula sa kakakaba-kabang panaginip na dinaig pa yung ibang pang-halloween kong mga panaginip na may mga sumasabog na ulo at bumubulwak na utak. Iba ito. Shet. Nanginginig pa yung mga laman laman ko at kinakabahan pa ako. Tangina. Whew.
Sa panaginip ko, Madilim, umuulan, kumikidlat sa labas. Nasa malaki kaming bahay. Building type na mataas. Yung kapatid ko nasa pinakamataas na palapag. Aware ako na yung tatay ko nasa labas at di ko siya dapat papasukin. May baril ako na hawak. Sumilip ako sa labas. May manang na sumunod sa akin. Hinawakan ako sa balikat. Sinabing bisian mo. Di siya dapat makapasok dito. Sa may bakanteng lote sa labas, nakita ko yung anino ng tatay ko nung nagliwanag ang paligid sahil sa kidlat. SUmigaw ako sa bintana sa taas, sabi ko sa kapatid ko, buksan lahat ng emergency lights,nang ginawa niya yun, nagulat na lang ako, papunta na sa direksiyon ko at ni manang yung tatay ko. Mabilis siya, nakakatakot. Killer na killer yung dating. Kung nanonood kayo ng palabas na Heroes, biglang naging kamukha ng tatay ko si Sylar. Putangina anlakas niya. Continue reading ‘minsang ginising ng bangungot’
Ngumunguya ako ng bubblegum tapos ngumata ako ng madaming whole almonds. Ayus lang, naghalo ang tamis ng goma tsaka yung crunchy at mani-texture ng almonds. Nung mga naka mahigit sampu na akong almonds, kumapit yung mga maliliit na butil sa bubble gum, so para kang ngumunguya ng malambot na bagay na may prang maliliit na buhok. Basta ang weird sa pakiramdam. Pero since bored ako, kinakin ko pa din. After mga ilang minute, lumambot ng todo yung bubblegum na parang nawala yung pagkagoma niya. Di kaya nalunok ko na yung ilang piraso ng goma kasama ng mani? Natakot na ako nung sobrang lambot na niya parang ostia na basing-basa ng laway. Wala lang share ko lang.
/
Pramis, madami akong dapat na ikwento kaso naknampuchang ka-busyhan ito. Sensiya na mga abayan. Babawi ako pramis. Busy season kasi ngayon so super alipin mode ako. Ngayon eh sumimple lang ako mag-blog sa dito sa kabilang computer haha.
/
Sana pag-uwi ko ng Pinas ay maabutan ko pang buhay yung Raon at Hidalgo, mga DVD mecca ng mga taong mahilig mamelikula pero nagtitipid ng todo.
/
Meron ako ngayong pagkalaki-laking tigyawat na kulay pula sa gitna ng noo. Perfect! Parang infrared device lang o kaya emergency button na kapag pinindot mo eh magtatransform ako at lalabas ang aking superpowers at mawawala lahat ng problema sa mundo at lahat ng mga bwakananginang lumoko sa amin at nagtangay ng limpak limpak na dolyares ay tutubuan ng pagkarami-raming ketong sa buong katawan na mapupuno ng nana na hindi nila maiiwasang kamutin hanggang sa isa-isa iyong pumutok at dumugo.
/
May nagjujugjugan na naman sa itaas na unit ng apartment compund sa amin. Maingay ang kama. Mas maingay yung lasing na sigaw ng sigaw ng “Shut the fuck up you fucker!” sa labas.
/
1:16 ng umaga. Wala pa din akong asawa.
Pwede magmura lang saglit? Pakinaangshetes! Argh. Naipit ako nung higanteng electronic gate ng bodegasina kaninang papasok ako. Grabe. Mga limang minute akong nakikipaglaban sa pwersa nung higanteng gate para lang di ako tuluyang mapisa. Feeling ko medyo nadurog ang ribcage ko at buto sa kanang palad. Gudlak naman ano. Napasigaw pa ako ng malakas na aaaaaaarghhhh open the gate! Tas wala lang, kebs lang ni kuya na nag-ooperate ng gate. Tangina. Masakit pa din dibdib ko habang tinatayp ko ito ngayon. Kasi naman Samjuan, papasok pasok ka sa maliit na lagusan ng gate. Chura naman kasi ni kuyang nagbukas, anliit ng inopen na part so pinilit ko naman magkasya agad para di ako ma-late and then tenen, bigla na lang sumara si gate. Teka hihinga lang ako. Literal na masakit sa dibdib. Lessons for the day: Una, wag ipagpilitan ang sarili sa makipot na lagusan lalo na kung electronic ang gate at higante pa. Pangalawa, kahit gaano ka pa kalakas sumigaw, parang ang hina pa din ng boses mo kapag puro ibang lahi mga nakakarinig sa iyo. Ok. Hinga.
Continue reading ’sandwich’
Chumochongke ata magdamag yung manong na katabi ko kanina sa tren. Panalo pare, langhap na langhap ko ang amoy niya. Ashteeehg pre. Am soo high. Haaay. Haha. Tagal ko nang din naka-update. Hostage kasi ako ng sangkaterbang trabaho. Woot. More stress at more katangahan sila more fun. Panalo pa yung suggestion na bumalik na lang daw kami sa primitibong sistema- ang mano-mano papel system. Oh yes! Di kasi digs ni Bigbosing ang bagong computer programna binili niya. Paano ba naman niya maiintindihan eh ayaw naman iyang gamitin, pag-aralan at intindihin? Ala na siyang ginawa kundi mag-utos nang mag-utos. Nakows. Continue reading ‘high mehn’
Sadyang may mga taong hindi sanay sa pressures ng buhay at kapag na-pressure sila masyado eh madali silang mag-init at sumabog. Kapag nangyari yun, tiyak mararanasan mo ang mga di kaaya-ayang mga ugali nila. Panalo lang sa bodegasina ngayon. Dahil pressure season na at dahil walang sense ng projection at matinong pamamalakad ang aking kataas-taasang panginoong may-lupa, eh naglalabasan tuloy ng mga nakakatangang mga ugali ang mga tao.
Nakaka-stress na tunay. Ako eh muntik nang maluha sa pressure kahapon pero sabi ko na lang sa sarili ko, mas kawawa yung character na bumbay sa binabasa kong libro. Continue reading ‘chillax lang’
Dito na lang ako maglalabas ng sama ng loob mga kabayan. Yun eh kung ok lang naman. Kung pagod ka din, stressed at di feel na magbasa ng mga suka ng sama ng loob ng iba, maaring huwag mo nang ituloy ang pagbabasa nito hanggang sa tuldok.
Ok, salamat at nakarating ka sa susunod na pangungusap. Sigurado ka bang ready kang magbasa at makiramay sa aking mga wooooooooooooooooooohhlala at madaming mga kwentong buhay? Buhay? Sure ka na ba? Oks. Game! Continue reading ‘Flush this’
Ika 400 na anibersaryo daw ngayon ng teleskopyo ni Galileo Galilei sabi ng Gugel. Araw ng paninilip at pagtanaw sa mag malalayong bagay sa kalawakan at sa buhay. Anlalim pakshet. Parang sugat ko lang sa daliri. More dugo more fun. Tangina nagupit ko yung daliri ko mga ilang minuto pa lang ang nakakaraan. Antanga ko kasi. Naggugupit ako ng mala-jeans na telang matigas. Gusto kasi ng kapatid na babae ng bosing ko na umalipin sa akin today na pantay na pantay ang gupit (pero wag ka, zigzag ang gunting na malaki na pang-tela) eh ayun nakahanay yung daliri ko sa tela habang na-stuck yung gunting sa tela. Alam mo yung parang huminto yung oras nung na-stuck yung mga higanteng blades ng gunting sa matigas na tela tapos slow mo na gumalaw siya tas fast forward ng mabilis tas ayun nagupit na ang daliri mo. Sarap! Continue reading ‘Eureka!?’
Bukod sa tortang talong at tuyo, mainit-init din na agahan ko yung balita ng armed robbery sa malapit na Walgreens (parang 7-eleven pero may pharmacy sa loob) sa bahay namin. Kaya naman pala abot-abot ang pag wang wang ng mga sirena ng kapulisan habang naliligo ako. Panalo lang ang coverage nung mga pulis na humahabol sa suspects. Yung isa, umakyat ng building tapos pa-cool effect lang siya. Chill lang. walang ginagawa yung mga pulis hangga’t di nila nasisiguro kung suspect nga siya. Panalo sa super zoom ng camera ng chopper na naka-posisyon ng sobrang layo sa building pero tanaw na tanaw si kuyang suspect. Sabi ng tatay ko, kung sa Pinas daw yun nangyari, matagal nanag nabaril yung suspect sa bubong. MEdyo antagal ng mga bus at antrapik kanina. May umepal pang ambulansiya sa kalsada. Ayun, sabi ng mga chismoso’t chismosa sa bus, tumalon na daw yung suspect sa bubong.
Continue reading ’sakit sa pantog’
Anakngpusangmalagkitnamandahilsakatangahan o! Bakit ba sa mga di inaasahang pagkakataon ka pa magkakamali sa pinagpadalhan ng text message? Sheeeeeet!
Umagang-umaga naipadala ko ang text na para sa kaibigan ko sa tatay ko. Ang laman ng txt message:
“Nakakainis talaga si Pa. grr. Panira. Ayaw sagutin ang telepono.”
Kaya pala hindi ako nirereplyan ng katext ko tungkol sa tatay ko eh hindi niya pala natanggap yung mensahe ko.
Tatay ko ang nagreply:
“at kung panira ako sa akala mo eh pagpasensiyahan mo nalang din po ako at siguro sa galit k lng kaya ako gani2 at d ko kyo crain o panira sayo pasencya ka na lng po.”
Continue reading ’sinok’
SamComments