Archive for the 'buhay ni sam' Category

Happy New Year Itay

May bago ka na namang pangarap ha?

Yan naman talaga gusto ko sa iyo eh. Napakarami mong bagong pangarap.

Wala ka namang plano.

Parang yung pagbitbit mo sa amin dito sa bansang ito.

Akala ko naman paglapag mo dito eh parang pagbigkas lang ng ABC ang buhay. But no. Complex Paragraphs ito na nangangailangan ng semiotic analysis, statistical analysis, at mathematical formulas. Putanginang kumplikadong buhay ng tate. Haha.

Ok lang naman ‘Tay. Kung iniwan mo ako sa Pinas, malamang nagtatrabaho pa din ako sa dalwang kumpanya, maliit ang sweldo, wala pa ding laptop, walang camera, at medyo mas mababa ang tiwala sa mag tao at lipunan.

Kung titimbangin naman ang pros at cons ng pagbitbit mo sa amin dito (kahit na wala kang kaplano-planong matino) eh mas nagiging matimbang na naman ang mga positives.

Andito ang opportunities eh.

Oo, puro opportunities, pero di ko naman madakma, mahawakan, at mayakap man lang dahil di ako pwede.

Oha, ikaw ok ka na ha. Ok na mga papeles mo. Sana magtuloy-tuloy na ito.

Relax lang, makakakuha ka din ng mas matinong trabaho. Patience.

Tandaan, kakumpitensya mo pa din ang marami sa mga mga kanong shungaers na reklamo ng reklamo pero di naman naghahanap ng trabaho talaga.

Makakausad din tayo tay. Tamo naman, halos mabaon na ako sa utang mapaayos lang ang kapapelan mo diba? So this is it pancit!

Pero naman tay, hirit mo parang wala sa wisyo na naman eh. Epekto ng Thai buffet?

Di ka naman kumain ng madami eh. Oo alam ko, nagmamadali ka na naman at marahil naiinip ka na kais tatlong taon na eh ikaw pa lang ang mapapaayos sa ating tatlo, pero naman. Wag kang magsa-suggest ng business at this point.

Pucha.

Di ako nagkokontrabida ha? Pero sana tignan mo muna lahat ng anggulo. Ang mag resources, ang plano. Paano? Saan? Sige nga. Di naman to Pinas na tipong tara business tayo, tayo tayo ng karinderya o sari-sari store sa kanto.

Kailangan ng permits. Mga bagay-bagay na di kaisng simple ng iniisip mo.

Kailangan ng pera, kapapelan. Ugh.

Magkakabusiness din tayo. Promise.

Aayusin ko lalo ang buhay ko. Kundi man this year, basta, maayus tayo ok?

Happy New Year.

P.S.: Magpagamot ka na please? Pareho na kayo ng kapatid kong dinudugo eh. Wag kang papaubos ng dugo ok?

Happy New Year Inay

Happy Birthday na din.

Sana masaya ka diyan sa disyerto.

I wonder kung nung pinanganak ka ni lola eh kasalukuyang nagpuputukan o payapa na ang kalangitan mula sa mga paputok at kaguluhan mula sa selebrasyon ng bagong taon.

Gaya ng mga nakaraang taon mula nung pagkabata ko, wala akong regalo sa iyo. Tska na siguro pag nagkita tayo. Kelan kaya yun no?

Taon niyo daw ito sabi nung napanood kong New Year’s prediction sa TV. Seswertihin daw ang mga pinanganak sa year of the pig this year. Naman!

Sana swertihin kang nawa nang hindi puro reklamo sa buhay na lang ang maririnig naming mula sa iyo. As a pig, maging malusog at masagana sana ang iyong taon.

Sana matuto ka nang mag-YM.

Alam kong may davantages at disadvantages ang pagiging mag-isa diyan. Pero dahil nasa abroad na din ako ngayon at namumuhay bilang OFW, parang mas naniniwala akong mas may advantage kung mag-isa ka lang. :D

Pwede mong ituring na joke yung paghingi ko ng pera sa YM. Yaan mo nay un. Ang pera kinikita naman. Ang presence ng kapamilya hindi. Sana maramdaman ka na naming this year? Ewan ko. Sana maramdaman kong may nanay pa ako.

Happy Birthday!

Happy New Year Sister

Yes naman. Parang kanina di pa kita binati ano?

Pakabait ka jdiyan at mag-ipon ka ng pera mo.

Sana bukas sa pagpatak ng bagong araw ng taon eh malinis mo na ang kwarto mo.

Wag ka na maging choosey masyado.

Yaan mo, aayus din ang buhay natin at makakapag-aral ka din.

P.S. hahanap na ako ng baryang panlaba mo bukas

Happy New Year Ex

Scenario noong isa sa mga nakaraang New Year: (Hulaan mo na lang kung kelan)

TInatawagan kita.

Riiing. Riing. Riiiing. Kuriiiing. Annniiing. Anniiing. Riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiing!

Tangina walang sumasagot.

RIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIING!

Sinagot. Multiple boses personalities ang narinig ko.

Binaba.

Bwahaha.

Mga ilang minuto yun bago pumatak ang bagong taon.

Gusto ko kasing makausap ka.

Nagtext na lang ako. Gusto kong makatext ka sa unang Segundo sa pagpasok ng taon.

Eh ang putanginang cellular network tinopak. Bwahaha.

Message not sent.

Tumawag ako.

RIIINGGGGGGGG… sinagot!

Binaba.

Gusto ko lang naman sabihin noon na I love you.

Ok. Haha.

Well, initially di talaga ako naniniwala dun sa pamahiin na kung ano yung ginawa mo ng bagong taon eh yun na ang gagaiwn mo sa buong taon. Bullshittz. Kung nagjakol ka ng bagong taon eh jajakol galore ka buong taon? Di din.

Isa pa, relative din naman ang simula ng taon diba? Relative sa time zone, relative sa kalendaryo, relative sa kultura.

Anyways, magha-happy New Year na lang ako at magba-blog.

O diba, baka sakaling mas sipagin ako mag blog sa padating na taon.

noong araw bago lumipad papuntang tate

Siyempre mabigat pa din yung mga paa ko noon. Parang may magnet ang lupang Pinas na ayaw akong pakawalan.

Nag-aya ang tatay na mamili ng mga sapatos sa Gateway sa Cubao. Sabi ko wag na ayus pa yung chucks ko. Mapilit siya. Minsan lang daw kami bumili ng orig na sapatos kaya wag na ako mag-inarte. Kumuha ako ng Adidas Stan Smith na sneakers. Yung tatay ko naman nakakuha ng Lacoste na sapatos.

Continue reading ‘noong araw bago lumipad papuntang tate’

hiwaga ng panahon, akbay ng ambon

Namimiss ko yung tunog ng mga patak ng ulan sa bubong noong bata pa ako sa prubinsiya namin sa Nueva Ecija. Nakaka-relax kasi. Gustong gusto ko yun kapag tanghali o kaya gabi tapos nakabalot ako ngkumot taps nakadantay yung mga paa ko sa kulay asul ko na unan na my pundang yari sa kulambo. Mmmmsarap!  Yun ang perfect eksena ko ng relaxation noon.

Continue reading ‘hiwaga ng panahon, akbay ng ambon’

Pagkain sa tamang oras

Bata pa lang ako, batas na sa pamilya ang kumain ng sabay-sabay sa hapag. Walang antok antok. Hindi isyu kung busog ka pa o masakit ang tiyan, najejebs o nasusuka. Basta ang utos ng hari, kapag oras na ng kainan, dapat kang kumain sa ayaw at sa gusto mo.

“Igalang mo ang pagkain.” Bukambibig ni Itay sa akin noong maliit pa ako.

Siyempre hinding hindi ko malilimutan kung paano niya ipinapaliwanag na ang bawat butil ng bigas na sinasayang ko ay katumbas ng pawis ng mga magsasakang nagpakahirap para may makain kami. Hindi din siya nagkulang sa pagpapaalala kung gaano kami kasuwerte at may kinakain kami kumpara sa napakaraming mga batang walang makain sa lansangan.  Continue reading ‘Pagkain sa tamang oras’

Yosi Break

May nakapagsabi sa akin na sadyang masarap daw at nakakatulong sa pagjebs ang yosi. Tamang shit releaser ba. Di ako nagyoyosi pero parang natutukso akong subukan ito lalo na ngayong parang nagsisitigasan ang mga shits na dumadating sa buhay.

Pero siyempre napaisip ako. Cool pa ba magyosi sa panahong ito? Naalala ko naman ang mahina kong baga. Never naman ako nagka-hika pero alam ko noong bata ako halos di ako makahinga. May tb ata ako noon.

Sa kabilang banda, kung noong mga 50’s or 60’s siguro ako nabuhay at nauso angyosi, eh baka mapa-yosi din ako. Ang cool lang kasi sa mag larawan ng yosi o pag nagyoyosi ka.

Yung mga mahihiilg sa sining at mga pala-sining na kilala ko (patay at buhay) eh pala-yosi. Di ko sinasabing may kunek yun sa mga obra nila at disposisyon sa buhay ah. Baka lang nakakatulong din ang yosi para mapabilis ang pag-aalis ng shits sa buhay nila?

Well, kakaisip ko, naisip kong hindi na din ok ang mag-yosi these days. Bakit kamo? Continue reading ‘Yosi Break’

Eto ang wish ko tonight

(kung sakali mang may mapadaang shooting star at kung sakalaing makapag blog-hop dito sa aking pahina ang panginoon ng snag-kalawakan)  Continue reading ‘Eto ang wish ko tonight’

boy girl bakla tomboy

 

 

Isa din ba yang mga lyrics na yan sa parte ng soundtrack nung kabataan mo?

 

“Boy, girl, bakla, tomboy, butiki, baboy”

 

Kumusta naman, may pagle-label nang nagaganap sa mga kabataan noon. Di kataka-takang masyado nang madaming mga labels ang lipunan ngayon. Di din kataka-takang parang pagbili na lang ng kendi yung pagbabato ng panghuhusga ng mga tao sa isa’t-isa. Sa ngayon di na kataka-taka ang mga tao at batang judgmental.

Pero noong unang panahon, para sa akin, kataka-takang mabansagan akong boy, girl, bakla, tomboy. Yes, lahat yun. Sige, bonus na din ang butiki, baboy. Oo, lahat ng labels na yan naikabit sa pagkatao ko sa nagdaang mga taon. Heto ang mga kwento ko:

Continue reading ‘boy girl bakla tomboy’