Hinampas niya ng hinampas ng binabasa niyang libro yung hita ko. Gumising daw ako. Andami ko daw potensiyal. Mag-aral daw ako. Wag daw puro trabaho para sa pamilya. Gumawa naman daw ako ng mga bagay para sa saril ko. Ano daw mangyayari kapag matanda na ako at pagod na at wala nang lakas para gawin ang mga bagay para sa akin? Sayang daw. Sayang (with matching pailing-iling pa ng ulo si ate).
Parang nile-lecturan na naman niya ako gaya nung pangungumbinsii niya sa akin noon na sumali sa pyramiding nila. Matagal na din pala yun. Tumaba daw siya kakamaneho ng kotse. Kaya daw ngayn, nagba-bus na siya ulit para daw may exercise. Kaya heto, muling nagkrus ang aming mga landas sa bus stop kung saan kami unang nagkita. Continue reading ‘Lady S we meet again’
Naninibago. Nag-aadjust pa din ang mata sa madilim na kapaligiran. Eto na ba yun? Amerika na ‘to? Bakit andilim? Tinetext ko ng tinetext ang kaibigan kong si Nene sa Pinas. “D2 na kmi. Ampangit d2.” Ampanget naman kasi talaga ng unang impression ko. Yung airport na binabaan naming eh mas maganda pa yung sa NAIA. Then, puro mababa ang mga buildings. Mga tindahan halos puro isang palapag lang. Mayaman talaga ang Amerika. Madami pa silang lupa at mga bakanteng lupa na pwedeng pagtayuan ng mga kabahayan. Di gaya sa Pinas at sa mga karatig bansa nito sa Asya na pataasan ng palapag ang labanan ng mga gusali para magamit ng husto ang mga kakapirangggot na lupang natitira para magtamnan ng mga ari-arian.
Gaya ng inaasahan ko, puro mga paying Amerika ang una naming natamo mula sa mga malalayong kamag-anak na sumundo sa amin sa airport. Alam mo yun, yung tipo ng pag-uusap na mararamdaman mong sila yung tama at may authority kasi sila yung mas nauna at mas matagal na ditto sa Amerika. Tapos siyempre, todo benta sila sa bansang ito. Todo kwento ng mga matatanggap na benefits, ng mga maaring marating lalo na ng isang college graduate daw na tulad ko, kung papaano daw kami makakakuha ng trabaho, etcetera etcetera. Maswerte daw kami kasi buong pamilya (well, halos. Si inay ay nasa gitnang silangan pa din nagtatrabaho) eh nakatuntong na ng Amerika. Muli nilang inulit sa amin kung gaano daw kadaming mga tao ang naghahangad na makarating sa bansang ito, mga tipong nagsasangla pa ng mag ari-arian para lang maaprubahan ng consul ang visa, pero hindi nagtatagumpay. Napakaswerte daw naming, Kasi sila, may naiwan pa daw silang anak sa Pinas. Mabilis akong inaantok, Medyo hilo pa din ako di dahil sa byahe, kundi sa sitwasyon at sa katotohanan na kami ay nasa ibang bansa na, may tig-iisang maleta, at may baon na pag-asa para sa mas ayos at maliwanag na kinabukasan. Continue reading ‘Unang isang oras sa Estados Unidos’
Nabulabog ang papahimbing ko nang tulog kagabi dahil sa tawag ng Tito ko mula sa Pinas. Isang malakas na “ANO?” ang gumising sa akin mula sa tatay ko. Aba siyempre napa-:ANO?” din ako sa isip ko. Base sa naulinigan ko at sa mga sumunod na kwento ni itay, naggantso daw sina Tito at Lola sa Pinas. May nagtext daw sa kainla na may bagong roaming number na ang tatay ko at paulit-ulit daw nagpa-load ng 500. Naka tatlong libo daw silang load sa hinayufak na mapagpanggap na texter. Hirap nga naman ng buhay sa Pinas oh.
Continue reading ‘Ipot’
May nabasa ako dati na effective daw ang pakikinig ng classical music sa pagdedevelop ng utak ng mga bata. Dahil siguro sa nakaka-relax na epekto nito at sa mga imaheng posibleng binubuo ng musika, mas napapabilis ang paghasa at paglago ng kaisipan ng mga bata.
Nitong nakaraan, nawiwili din ako sa pakikinig sa mga classical pieces nina beethoven, chopin, debussy, vivaldi at von suppe. Pakiramdam ko umeepekto pa din naman siya sa akin. Alam kong developing pa din naman ang utak ko. Isa pa, madalas isip bata pa din ako kaya tiyak may impact pa din ang classical music sa akin. Masarap kaya. Tamang nakaka-relax na trip sa byahe sa tren ilalim ng lupa at sa bus araw-araw. Continue reading ‘leichte kavallerie’
Alas tres ng madaling araw, Bandang kanluran ng America. Kagigising ko lang mula sa kakakaba-kabang panaginip na dinaig pa yung ibang pang-halloween kong mga panaginip na may mga sumasabog na ulo at bumubulwak na utak. Iba ito. Shet. Nanginginig pa yung mga laman laman ko at kinakabahan pa ako. Tangina. Whew.
Sa panaginip ko, Madilim, umuulan, kumikidlat sa labas. Nasa malaki kaming bahay. Building type na mataas. Yung kapatid ko nasa pinakamataas na palapag. Aware ako na yung tatay ko nasa labas at di ko siya dapat papasukin. May baril ako na hawak. Sumilip ako sa labas. May manang na sumunod sa akin. Hinawakan ako sa balikat. Sinabing bisian mo. Di siya dapat makapasok dito. Sa may bakanteng lote sa labas, nakita ko yung anino ng tatay ko nung nagliwanag ang paligid sahil sa kidlat. SUmigaw ako sa bintana sa taas, sabi ko sa kapatid ko, buksan lahat ng emergency lights,nang ginawa niya yun, nagulat na lang ako, papunta na sa direksiyon ko at ni manang yung tatay ko. Mabilis siya, nakakatakot. Killer na killer yung dating. Kung nanonood kayo ng palabas na Heroes, biglang naging kamukha ng tatay ko si Sylar. Putangina anlakas niya. Continue reading ‘minsang ginising ng bangungot’
Ngumunguya ako ng bubblegum tapos ngumata ako ng madaming whole almonds. Ayus lang, naghalo ang tamis ng goma tsaka yung crunchy at mani-texture ng almonds. Nung mga naka mahigit sampu na akong almonds, kumapit yung mga maliliit na butil sa bubble gum, so para kang ngumunguya ng malambot na bagay na may prang maliliit na buhok. Basta ang weird sa pakiramdam. Pero since bored ako, kinakin ko pa din. After mga ilang minute, lumambot ng todo yung bubblegum na parang nawala yung pagkagoma niya. Di kaya nalunok ko na yung ilang piraso ng goma kasama ng mani? Natakot na ako nung sobrang lambot na niya parang ostia na basing-basa ng laway. Wala lang share ko lang.
/
Pramis, madami akong dapat na ikwento kaso naknampuchang ka-busyhan ito. Sensiya na mga abayan. Babawi ako pramis. Busy season kasi ngayon so super alipin mode ako. Ngayon eh sumimple lang ako mag-blog sa dito sa kabilang computer haha.
/
Sana pag-uwi ko ng Pinas ay maabutan ko pang buhay yung Raon at Hidalgo, mga DVD mecca ng mga taong mahilig mamelikula pero nagtitipid ng todo.
/
Meron ako ngayong pagkalaki-laking tigyawat na kulay pula sa gitna ng noo. Perfect! Parang infrared device lang o kaya emergency button na kapag pinindot mo eh magtatransform ako at lalabas ang aking superpowers at mawawala lahat ng problema sa mundo at lahat ng mga bwakananginang lumoko sa amin at nagtangay ng limpak limpak na dolyares ay tutubuan ng pagkarami-raming ketong sa buong katawan na mapupuno ng nana na hindi nila maiiwasang kamutin hanggang sa isa-isa iyong pumutok at dumugo.
/
May nagjujugjugan na naman sa itaas na unit ng apartment compund sa amin. Maingay ang kama. Mas maingay yung lasing na sigaw ng sigaw ng “Shut the fuck up you fucker!” sa labas.
/
1:16 ng umaga. Wala pa din akong asawa.
Pwede magmura lang saglit? Pakinaangshetes! Argh. Naipit ako nung higanteng electronic gate ng bodegasina kaninang papasok ako. Grabe. Mga limang minute akong nakikipaglaban sa pwersa nung higanteng gate para lang di ako tuluyang mapisa. Feeling ko medyo nadurog ang ribcage ko at buto sa kanang palad. Gudlak naman ano. Napasigaw pa ako ng malakas na aaaaaaarghhhh open the gate! Tas wala lang, kebs lang ni kuya na nag-ooperate ng gate. Tangina. Masakit pa din dibdib ko habang tinatayp ko ito ngayon. Kasi naman Samjuan, papasok pasok ka sa maliit na lagusan ng gate. Chura naman kasi ni kuyang nagbukas, anliit ng inopen na part so pinilit ko naman magkasya agad para di ako ma-late and then tenen, bigla na lang sumara si gate. Teka hihinga lang ako. Literal na masakit sa dibdib. Lessons for the day: Una, wag ipagpilitan ang sarili sa makipot na lagusan lalo na kung electronic ang gate at higante pa. Pangalawa, kahit gaano ka pa kalakas sumigaw, parang ang hina pa din ng boses mo kapag puro ibang lahi mga nakakarinig sa iyo. Ok. Hinga.
Continue reading ’sandwich’
Chumochongke ata magdamag yung manong na katabi ko kanina sa tren. Panalo pare, langhap na langhap ko ang amoy niya. Ashteeehg pre. Am soo high. Haaay. Haha. Tagal ko nang din naka-update. Hostage kasi ako ng sangkaterbang trabaho. Woot. More stress at more katangahan sila more fun. Panalo pa yung suggestion na bumalik na lang daw kami sa primitibong sistema- ang mano-mano papel system. Oh yes! Di kasi digs ni Bigbosing ang bagong computer programna binili niya. Paano ba naman niya maiintindihan eh ayaw naman iyang gamitin, pag-aralan at intindihin? Ala na siyang ginawa kundi mag-utos nang mag-utos. Nakows. Continue reading ‘high mehn’
Sadyang may mga taong hindi sanay sa pressures ng buhay at kapag na-pressure sila masyado eh madali silang mag-init at sumabog. Kapag nangyari yun, tiyak mararanasan mo ang mga di kaaya-ayang mga ugali nila. Panalo lang sa bodegasina ngayon. Dahil pressure season na at dahil walang sense ng projection at matinong pamamalakad ang aking kataas-taasang panginoong may-lupa, eh naglalabasan tuloy ng mga nakakatangang mga ugali ang mga tao.
Nakaka-stress na tunay. Ako eh muntik nang maluha sa pressure kahapon pero sabi ko na lang sa sarili ko, mas kawawa yung character na bumbay sa binabasa kong libro. Continue reading ‘chillax lang’
Dito na lang ako maglalabas ng sama ng loob mga kabayan. Yun eh kung ok lang naman. Kung pagod ka din, stressed at di feel na magbasa ng mga suka ng sama ng loob ng iba, maaring huwag mo nang ituloy ang pagbabasa nito hanggang sa tuldok.
Ok, salamat at nakarating ka sa susunod na pangungusap. Sigurado ka bang ready kang magbasa at makiramay sa aking mga wooooooooooooooooooohhlala at madaming mga kwentong buhay? Buhay? Sure ka na ba? Oks. Game! Continue reading ‘Flush this’
Ika 400 na anibersaryo daw ngayon ng teleskopyo ni Galileo Galilei sabi ng Gugel. Araw ng paninilip at pagtanaw sa mag malalayong bagay sa kalawakan at sa buhay. Anlalim pakshet. Parang sugat ko lang sa daliri. More dugo more fun. Tangina nagupit ko yung daliri ko mga ilang minuto pa lang ang nakakaraan. Antanga ko kasi. Naggugupit ako ng mala-jeans na telang matigas. Gusto kasi ng kapatid na babae ng bosing ko na umalipin sa akin today na pantay na pantay ang gupit (pero wag ka, zigzag ang gunting na malaki na pang-tela) eh ayun nakahanay yung daliri ko sa tela habang na-stuck yung gunting sa tela. Alam mo yung parang huminto yung oras nung na-stuck yung mga higanteng blades ng gunting sa matigas na tela tapos slow mo na gumalaw siya tas fast forward ng mabilis tas ayun nagupit na ang daliri mo. Sarap! Continue reading ‘Eureka!?’
Bukod sa tortang talong at tuyo, mainit-init din na agahan ko yung balita ng armed robbery sa malapit na Walgreens (parang 7-eleven pero may pharmacy sa loob) sa bahay namin. Kaya naman pala abot-abot ang pag wang wang ng mga sirena ng kapulisan habang naliligo ako. Panalo lang ang coverage nung mga pulis na humahabol sa suspects. Yung isa, umakyat ng building tapos pa-cool effect lang siya. Chill lang. walang ginagawa yung mga pulis hangga’t di nila nasisiguro kung suspect nga siya. Panalo sa super zoom ng camera ng chopper na naka-posisyon ng sobrang layo sa building pero tanaw na tanaw si kuyang suspect. Sabi ng tatay ko, kung sa Pinas daw yun nangyari, matagal nanag nabaril yung suspect sa bubong. MEdyo antagal ng mga bus at antrapik kanina. May umepal pang ambulansiya sa kalsada. Ayun, sabi ng mga chismoso’t chismosa sa bus, tumalon na daw yung suspect sa bubong.
Continue reading ’sakit sa pantog’
Anakngpusangmalagkitnamandahilsakatangahan o! Bakit ba sa mga di inaasahang pagkakataon ka pa magkakamali sa pinagpadalhan ng text message? Sheeeeeet!
Umagang-umaga naipadala ko ang text na para sa kaibigan ko sa tatay ko. Ang laman ng txt message:
“Nakakainis talaga si Pa. grr. Panira. Ayaw sagutin ang telepono.”
Kaya pala hindi ako nirereplyan ng katext ko tungkol sa tatay ko eh hindi niya pala natanggap yung mensahe ko.
Tatay ko ang nagreply:
“at kung panira ako sa akala mo eh pagpasensiyahan mo nalang din po ako at siguro sa galit k lng kaya ako gani2 at d ko kyo crain o panira sayo pasencya ka na lng po.”
Continue reading ’sinok’
Kanina noong hingal na hingal kaming naiwan ng bus after mga 15 seconds lang, napadpad kami ng tatay at kapatid ko sa isang tindahan na puro sale ang laman. Sushal na ukay ba. Naglibot muna kami doon since 1 hour pa yung susunod na oras ng pagdating nung bus.
Pagpasok namin ng tindahan, may napansin agad akong grupo ng mga Pinay na medyo intsikin na may dalang push cart at namimili ng mga damit. Noong una nagpiPilipinuhan sila eh. Pero nung dumaan kaming mag-aama at nagsalita ng Pilipino sa isa’t-isa, biglang nag-englishan ang mga ateng. Para bang di sila kababayan at parang di namin maiintindihan yung english nilang impromptu. Madami pa din palang mga ganung uri ng tao ano?
Nang magposhower ang kalangitan ng mga bagay na di karaniwang natatagpuan sa earth, umuwi ako sa bahay na tuklap angkisame naming sa banyo. Para tuloy merong duyan na puti na nakasabit sa ulunan mo kapag naliligo ka o kaya jumejebs.
Sinabihan ako ng boss ko na di ko daw alam ang ginagawa ko at dapat daw eh nagawa ko na ang mga inuutos niya in 5 seconds. Oha?! Tumataginting na 5 seconds kabayan! Sorry naman sa kanya, siya na ang dios. Susmeng yan. Ok lang sanag pagalitan ka kung mali ka eh, pero nakakaburat talaga kapag siya naman ang mali tapos pinagpipilitan pa niyang ikaw ang may sala. Kung sushunga shunga ang bosing mo, di malayong atakihin ka ng mga tigyawats sa mukha. Wooh Stress! Continue reading ‘Mga araw ng Perseid’
Sa tuwing mahihiritan noon ng lola ko at ng mag tito tita ko yung mga kalaro ko o yung mga magulang ng mga kalaro ko sa kalye (yun bang tipong pipigilan nila akong makipaglaro kay ganito at ganyan dahil a]may putok daw siya b]adik daw ang magulang niya c]may utang daw sila sa amin d]masama daw silang impluwensiya) ay nasasaktan ako. Wala pa ata akong grade noon may ganung moda na yung ilan sa kapamilya ko. Noong mga panahong iyon, madalas akong magrebelde dahil mas kinakampihan ko ang mga kaibigan ko kaysa sa pamilya ko. Ganun ako noon. Continue reading ’sa kabilang banda’
Sa parteng ito ng Amerika, ngayon pa lang sila magi install ng mga turnstiles sa train stations. Yun yung mag umiikot na harang na dadaanan mo pagka-lagay mo ng mrt card mo o kaya pagkatapos mo magbayad at makapkapan ng guard sa MRT at LRT Pinas.
Usually kasi, honor system ang pinaiiral nila sa mga train stations. Continue reading ‘Paurong susulong’
Naka crocs siya na may mantsa ng onting putik putik. May katandaan na siya, tanders na boyish ang look, maputi, medyo malaki ang built, prang nagtataga lang ng karne ng baboy sa palengke, malalaki ang pata, may suot na shorts na actually eh parang malaking gray jogging pants na pinunit yung ibabang bahagi para magmukhang shorts tapos naka pang-itaas siya na kulay milo powder brown na t-shirt na halatang winarat lalo na sa manggas (imagine tinkerbell tsaka yung sleeves ng damit niya na parang banderitas sa fiesta) at higit sa lahat naka shutter shades siya! Continue reading ‘Lola shutter shades’
Pasensiya- yan ang isa sa mga kailangan mo kung gusto mong mamayagpag at mag-survive ditto sa Tate at sa iba pang bahagi ng mundo na ginagalawan mo.
Naman, di mo ba kakailanganin ng pasensiya laban sa katabi mo sa bus at train na kung hindi amoy suka eh taglay ang amoy ng pinaghalong beer, suka (yung ginagamit ngnanay mo sa pagklukluto ng adobo), pawis, putok at jebs?
Continue reading ‘It’s sick, man!’
Another first ito sa buhay ko at sa karanasan ko dito sa Amerika kabayan.
Noong nakaraang weekend, bumisita kami sa isang bar kasama yung mga kapamilya ko at mga kaibigan mula sa Vegas. Sabi magdi-dinner daw kami. Puro Pinoy yung lugar- mga tanders, mga bata, mga jologs, mga pa-sushal, mga maiingauy, mga pa-shy, mga may jowaers na kano at kana, mga transvestites, mga operado’t operada, at mga taong nag-eexpect ng tawanan at masarap na pagkain.
Anyways, nakahanap kami ng lamesa sa tapat ng di kalakihang stage (yung tipong pwedeng maglaman ng dikit-dikit na 25 na tao na katamtaman lang ang laki ng katawan). Walo kami sa lamesa nung gabing iyon. Sikat na sing-along bistro pala yung napuntahan namin. Pagkatapos kumanta ng mga regular performers ng bar, pwede din palang kumanta yung mga customers. Dahil doon, napilit ako ng mga kasama kong ilabas ang aking dapat eh tinatago na lang na talent. Shet naman o. Continue reading ‘Sorry na daw sabi ng goatee ko’
SamComments