Oo, ikaw nga, Ikaw kabayan na mambabasa ko. Oo ikaw, kahit perstatymer ka o baliktaymer, ikaw nga. Oo, ikaw nga na nasa ibang panig ng daigdig. Oo, ikaw nga, kapwa OFW. Oo, ikaw nga kapwa Pilipino. OO kabayan, ikaw nga na nagbabasa nito ngayon. Happy new year!
Isang pinagpalang taon na puno yaman, pagmamahal, kaligtasan, at kabutihan nawa ang sumaiyo sampu ng iyong mga kapamilya. Salamat sa pagdaan dito. Kundi dahil sa iyo, eh matagal na akong nilamon ng kumunoy ng katamaran at insecurities.
Salamat!
Hapinuyir! Woohoo!
Rewind ilang dekada mula ngayon sa provincial national highschool sa Nueva Ecija kung saan may mga singkwentang estudyante sa isang silid-aralan. Sa abndang likuran nakaupo si Itay. Bahagya na siyang papatulog dahil sa init at ingay sa klase nang bigla siyang gisingin ng blackboard eraser na lumipad nang mabilis mula sa kamay ng kanyang nanggagalaiting guro.
Wala pang isnag segudo ang lumiupas, nilasap ng mukha ng guro yung blackboard eraser. Hinagis itong pabalik ni itay sa mukha niya. Tumahimik ang klase. Continue reading ‘in your face’
Natanggap ko na ang package kanina! Totoo nga! Totoo nga! Totoo ngang astig ang damit na tinitind ang Team Manila! Hehe! Bili na sa inyong mga sukingTeam Manila shops or bisitahin ang link na ito para sa kanilang online shop: teammanilalifestyle.com/shop
Salamats mga kabayan!
Kaninang madaling araw eh naaliw akong makipag voice conference chat sa mga dtai kong kaibigan noong kolehiyo na OFWs na din. Yung isa stewardess na palipad-lipad at naka-land ngayon sa Frankfurt, Germany, yung isa naman, Empleyada ng isang sports related company sa Singapore. Panalo lang sa tawanan, kulitan at kumustahan. Mantakin mong mula 11pm hanggang 330am kaming nagkwentuhan at nagtawanan tungkol sa mga karanasan namin bilang mga trabahador sa ibang bansa.
Si Ms Singapore, nagkwento ng mga kababayan nating nasapian ng crab mentality na pilit na angpapabagsak sa mga kapwa Pinoy sa kumpanya nila. Si Ms Frankfurt naman nagkwento ng mga karanasan niya sa iba’t ibang bansa. Mula sa Qatar hanggang sa Alemanya hanggang sa kung saan-saan pa. Payo niya, mag-ingat sa kapwa Pinoy. Heto na naman tayo. Nakakalungkot pero totoo. Mag-ingat sa kapwa Pinoy kasi kahit sanag panig ng mundo, madalas bungad ng maraming kapwa nating Pinoy sa unang pagkikita eh- “Kelan ka pa dito? May papel ka?” “Magkano sweldo mo?” Panalo sa unang hirit diba? Continue reading ‘tres’
Kapitbahay namin siya noon sa tinitirhan naming condo sa kampo ng mga sundalo. Pag sinabing condo, hindi ito yung sushaling condo gaya ng sa Ortigas, Makati o Alabang. Pag condo, yun yung patong patong na palapag ng mga kwadradong libereng pabahay para sa mga sundalo. Doon namin kapitbahay ang mala-buddha at singkit na si Ate Emy. Rm 15 kami, sila sa 16. Tapat na pintuan namin.
Madalas mo siyang matatagpuan sa bahay. Umagang-umaga pa lang, maririnig mo na yung mala- Kris Aquino niyang boses minus yung nakakairitang tono. Malakas yung boses niya, Minsan nga yun yung gumigising sa akin tuwing Sabado at Linggo. Kundi siya nanghihiram ng kawali, walis, tabo, timba, plato at kung ano-ano pa, nagkukwento siya at nagdadala ng panibagong tsismis for the day. Ilang beses din niya kaming nabugyan ng updates sa mga utang nina Master Seargent X sa 2nd floor at sa mga babae ng asawa ni Staff Seargent P sa 3rd floor. Di pa uso ang chikka minute noon, updated na kami sa showbiz balita sa condo.
Continue reading ‘Si Ate Emy’
SamComments