Nagbubunyi ngayon ang kalakhan ng amerika at ng mundo sa panibagong kabanata ng pamumuno ni Presidente Barack Obama. Muli na namang nangingibabaw ang usok ng pag-asa at pagbabago. Isang malaking simbolo ng pagbabago si pangulong Obama. Isa siyang instrument pero sana maisip ng karamihan na hindi lang siya ang magdudulot ng pagbabago. Nasa kalooban ng bawat isa, sa kaibuturan ng kagustuhan ng bawat nilalang unang magaganap ang pagbabago. Kung walang malakas na puwersa mula sa loob at panay langhap na lang ng langhap sa usok ng pag-asa at pagbabago ang karamihan sa mga mamamayan ng mundo eh walang mangyayari. Hanggang pangarap na lang at pag-asa ang magaganap. Mauubos din yung usok, mauuwi lang muli sa lahat.
Maganda yung speech ni Pangulong Obama. Sana nakinig at tinamaan yung maraming mga pulitiko sa Pilipinas.
And those of us who manage the public’s dollars will be held to account – to spend wisely, reform bad habits, and do our business in the light of day – because only then can we restore the vital trust between a people and their government.-Pangulong Obama
Heto nga pala yung buong text ng inauguration speech ni pangulong Obama:
Continue reading ‘Usok ng pag-asa at pagbabago mula sa Amerika para sa mundo’
Tangina, promise ko sa sarili ko, kapag umayos man ako dito at makakana ng kana anytime soon, hinding-hindi ko palalakihin ang anak ko dito. Katakot lang ang mga bata dito. Bibihira yung may matinong takbo ng pag-iisip. KUng hindi nagsu-suicide o pumapatay ng mga kaklase’t guro na nang-api sa kanila, eh mga magulang naman ang binabaril. Ayan, basahin niyo mga kabayan:
A US teenager killed his mother and wounded his father in revenge after they took away his violent computer game, a judge has ruled.
Kakapanalo pa lang ni dating US Senator Barack Obama bilang Presidente nang bansang ito nang bigalang may magtanong sa akin ng: “Bakit ba ang mga Pinoy eh sobrang excited at tuwang-tuwa sa pagkapanalo ni Obama?” Oo nga naman. Bakit ba parang mas malapit pa sa Amerika ang mga Pinoy kesa sa madaming mga kano? Muntik ko na siyang tanungin kung yun bang naobserbahan niyang pagka-excited at pagkatuwa ng mag Pinoy sa pagkapanalo ni Obama eh tulad ng pagka-updated nila sa mga TV series na gawa ng Amerika, pero hindi ko na siya tinanong.
Continue reading ‘Ooohbama! (Congrats sa bagong pangulo ng Amerika-Barack Obama)’
Yan yung dalawang simpleng mga salita na madalas makapagpangiti sa’kin. Simpleng mga salita pero milya-milyang kaligayahan ang naidudulot nito sa aking mga pagod na maskels, mga pagod na mata, pagod na isip at pagod na damdamin.
Makatanggap lang ako ng kumusta ka sa text, sa email, sa ym o may bumati lang sa akin ng kumusta sa personal, masaya na ako. Bakit kamo? Kasi dito sa Amerika, bagama’t maraming mga kano ang babati sa ‘yo ng “How are you?” “How are you doing?” alam mong nakasanayan lang nila yun. Tipong programmed ba, ganun. Kaya walang masyadong laman. Walang masyadong impact. Walang dating. Mapapangiti ka pero yung generic na ngiti lang din. Yung tipo ng ngiti na walang spunk sa puso.
Pero kumusta na nga ba ako? Madalas kong sagot, ok lang. Para mapaniwala ko ang sarili ko na kahit papaano ay ok lang talaga ako at para mapanatag na din at di mag-alala yung kausap ko na nagtatanong. Isa pa, yun ang pinakamadaling sagot sa maikling pangungumusta.
Pero kung tatanungin mo ang halos karaniwang nangayari sa akin sa maghapon, uhm, sige, magkukwento ako ng saglit.
Continue reading ‘Kumusta ka?’
Basta kumakain, basta may suweldo, sige na nga lang, kaysa wala.
Ang blog post na ito ay kaugnay ng nauna kong entry na pinamagatang “Mag-imagine muna tayo” tungkol sa sinabi ng isang Arabo sa mga Pinoy. Naalala ko kasi ang mga komento ni kabayang tagabukid, poging payatot at bisita. Magaganda nag kanilang mga puntong sinabi patungkol sa appreciation ng mga ibang lahi sa mga PInoy. Ayon sa kanila, hanggang appreciation lang naman daw talaga at hanggang dun na lang. Ang nangyayari madalas, underpaid pa din ang maraming mga manggagawang Pinoy sa ibang bansa at madalas ay naabuso pa.
Kaugnay nito, naisip ko lang na baka may kinalaman ito sa kaugaliang Pinoy na madaling maging komportable. Continue reading ‘Tungkol sa appreciation sa ating mga Pinoy at OFWs’
Akala ng mga tao na nasa Pilipinas kapag nasa America ka akala nila madami ka ng pera. Ang totoo, madami kang utang, dahil credit card lahat ang gamit mo sa pagbili mo ng mga gamit mo. Kailangan mo gumamit ng credit card para magka-credit history ka, kase pag hindi ka umutang o wala kang utang, hindi ka pagkakatiwalaan ng mga kano . Pag wala kang credit card, ibig sabihin wala kang kapasidad magbayad.
Akala nila mayaman ka na kase may kotse ka na. Ang totoo, kapag hindi ka bumili ng kotse sa America maglalakad ka ng milya-milya sa ilalim ng init ng araw o kaya sa snow. Continue reading ‘Buhay Amerika (galing sa email)’
SamComments